Lamtumirë Darda.
Shkove të dhuroje gjak për moshatarët e tu dhe more vesh që ishe e sëmurë. Ti buzëqeshe.
Të thanë se shpresat për të jetuar janë të pakta. Ti buzëqeshe.
Edhe kur nise kimioterapinë, kur të gjithë mërziten, ti prap buzëqeshe.
Edhe kur flisnim gjatë kësaj kohe, ti buzëqeshje.
Sot më thanë se Darda iku. Unë nuk buzëqesha. Por e di që ti buzëqeshe. E di shumë mirë që ti buzëqeshe. Ti i dhe forcë kujtdo për të jetuar këtë jetë. Ti na tregove mësim të rëndësishëm. Ti më bëre të reflektoj. Unë të njoh që kur ishe e vogël fare Darda, prindërit e t’u kalonin sa shumë kohë me ne. Kështu ishe, e buzëqeshur.
Unë e di edhe çfarë ke bërë para se të mbyllje sytë sot, ke buzëqeshur.
Darda, kujdesu për ne nga qielli – ti ishe dhe do të ngelesh buzëqeshja më e bukur e qytetit!
