Shumë para se të njihej si destinacion turistik, Korça ishte një nga qendrat më të zhvilluara industriale dhe tregtare të vendit. Dëshmitë historike të asaj periudhe tregojnë një qytet me pesë dogana kufitare, me fabrika prodhimi dhe me lidhje ajrore të rregullta me Europën.
Fabrika e birës nisi punën që në vitin 1929 dhe mbetet një nga simbolet më të njohura të traditës prodhuese korçare. Kraha s saj, në qytet funksiononin fabrika alkooli, centrale elektrike dhe kompani të autotransportit — një strukturë ekonomike që mbështetej te pozicioni strategjik i pesë doganave.
Më pak i njohur është kapitulli i aviacionit. Që në vitin 1925, kompania gjermane “Adria Aero Lloyd” operonte linja që lidhnin Korçën me Tiranën, Shkodrën dhe Vlorën. Më pas, kompania italiane “Ala Littoria” hapi linja drejt Romës dhe Selanikut, duke e vendosur qytetin në hartën e transportit ajror rajonal.
Zhvillimi ekonomik shoqërohej me një rrjet të dendur arsimor. Liceu Francëz — Liceu Kombëtar — ishte institucioni më i njohur, por qyteti kishte edhe dy gjimnaze të ngritura në kohën e ministrit të Arsimit Mirash Ivanaj, një shkollë tregtare ku mësohej kontabilitet, financë dhe tregti, si dhe një shkollë profesionale për vajza me dega punimesh dore, rrobaqepësie dhe gatimi.
Në dekadat e mëvonshme, rrethi vijoi të kishte një larmi industriale që rivalizonte kryeqytetin: oficina mekanike, ndërmarrje metalurgjike, fabrikë qelqi, prodhim tjegullash e qeramike, termocentral dhe industri tekstili. Kjo trashëgimi mbetet një pikë referimi për çdo diskutim mbi të ardhmen ekonomike të qytetit.
Burimi: web
