Maliqi është një qytet i ri në juglindje të Shqipërisë, i vendosur 13 kilometra larg Korçës, i cili sot numëron rreth 6 mijë banorë. I krijuar nga ish-regjimi komunist, ky vendbanim ka një histori të lidhur ngushtë me tharjen e kënetës në vitin 1946, një punë e kryer me forca vullnetare nga e gjithë Shqipëria. Pas bonifikimit, zona u popullua nga banorë të krahinave përreth si dhe nga qytete të tjera të vendit.
Përtej historisë së tij industriale, Maliqi përbën një zonë të rëndësishme arkeologjike, ndër të vetmet në Shqipëri për periudhën e paleolitit të hershëm. Nga gërmimet atje janë zbuluar ndërtesa palafite—banesa me drurë mbi ujë—si dhe sende të tjera me vlerë arkeologjike. Pranë tij gjenden kodrat e Gradishtës dhe Hijes së Korbit, të cilat në lashtësi kanë qenë dy qytete të hershme në mbretërinë e parë ilire.
Menjëherë pas bonifikimit të kënetës nisi ndërtimi i Kombinatit të Sheqerit, një vepër madhore për ekonominë e vendit dhe ndër më të mëdhatë në të gjithë Gadishullin e Ballkanit. I vendosur në punë nga mesi i viteve ’50, kombinati punësoi më shumë se gjysmën e popullsisë së asaj kohe. Në kompleksin e tij prodhohej sheqer, alkool, vodkë dhe niseshte, ndërsa TEC-i i përfshirë furnizonte me energji qytetin dhe një pjesë të rrethinave.
Pas viteve ’90, pjesa më e madhe e kompleksit industrial u amortizua dhe doli plotësisht jashtë përdorimit. Sot, nga gjithë ajo industri funksionon vetëm prodhimi i niseshtesë, ndërsa bujqësia dhe blegtoria mbeten bazat kryesore të ekonomisë për qytetin e Maliqit.
