Qyteti i Bilishtit, i vendosur në lindje të luginës së Devollit, është qyteti më juglindor i Shqipërisë. Ai shtrihet në një lartësi mesatare prej 925 metrash mbi nivelin e detit, duke u renditur si qyteti i dytë më i lartë në vend pas Ersekës. Përmes tij kalon nyja automobilistike që lidh Shqipërinë me Greqinë nëpërmjet doganës së Kapshticës.
Historia e zonës lidhet ngushtë me emërtimin Devoll, i cili në burimet historike ka shërbyer si emër qyteti, lumi dhe rrethi. Për herë të parë, Ptolemeu përmend në shekullin II të erës sonë qytetin e fisit ilir të Ordejve me emrin Debolia. Në periudhat e mëvonshme, emërtimi pësoi ndryshime të ndryshme fonetike në dokumente dhe harta të kohës.
Gjatë Mesjetës, te Ana Komnena emri i lumit shfaqet me një devijim semantik si flumen Diaboli, ndërsa në kohën e kryqëzatave mori trajtën flumen Deamonis. Ndërkohë, etimologjia e këtij toponimi është bërë objekt studimi nga autorë të ndryshëm, të cilët e kanë lidhur atë si me rrënjët antike, ashtu edhe me kuptime të tjera gjuhësore.
Vendndodhja e saktë e qytetit të vjetër të Devollit ka ngjallur hipoteza të shumta, meqenëse ai u shkatërrua plotësisht përpara pushtimit turk. Disa studiues e vendosin atë pranë fshatit Zvezdë, i cili në fillim të shekullit XII quhej Selasforos ose Dritëmbajtës, ndërsa banorët e Mborjes deri në fillim të shekullit XX i quanin gërmadhat pranë fshatit të tyre Devoll i Vjetër apo në turqisht Eski Devoll.
