Sulmet personale ndaj figurave publike dhe deputetëve po përdoren gjithnjë e më shumë si një mjet taktik në përballjet politike të ditës. Analisti Ylli Pata ka analizuar rastin e deputetes së mazhorancës, Iris Luarasi, duke theksuar se mënyra e sulmit ndaj saj reflekton mungesë të një narracioni të mirëfilltë politik nga ana e organizatorëve të këtyre akteve.
Pozicioni publik dhe profili qytetar
Sipas analizës së Patës, Iris Luarasi është deputete e Partisë Socialiste pa qenë asnjëherë pjesë e pushtetit ekzekutiv, teksa profili i saj publik është ndërtuar për rreth 37 vite si aktiviste e shoqërisë civile, veçanërisht në mbrojtje të të drejtave të grave të dhunuara, si dhe si gazetare në panelet televizive. Edhe pse qëndrimet e saj pro qeverisë dhe mazhorancës mund të jenë subjekt i debatit dhe kritikave me argumente, mënyra se si ajo u vu në shënjestër tregon se synimi ishte krijimi i një efekti të menjëhershëm publik.
Përdorimi i sulmit si mesazh ndaj shoqërisë civile
Në vlerësimin e analistit, synimi kryesor i këtij veprimi është të përçojë një mesazh trysnie ndaj përfaqësuesve të shoqërisë civile që vendosin të mbështesin apo të militojnë pranë mazhorancës. Pata vëren se ndërsa angazhimi i aktivistëve pranë opozitës shpesh pranohet pa rezistencë morale, përfshirja e tyre në radhët e shumicës qeverisëse trajtohet ndryshe, duke krijuar një standard të dyfishtë në diskursin politik.
Sipas tij, çdo lëvizje apo protestë politike që synon të sjellë ndryshim duhet të përballet me pushtetin ekzekutiv dhe të udhëhiqet nga një platformë me argumente të qarta, e jo të përqendrohet në taktika të improvizuara dhe sulme ndaj deputeteve gra.
