Jemi mësuar të lexojmë shpesh histori të personave të njohur të ekranit të cilët herë pas here na servirin episode nga jeta e tyre se si kanë ndihmuar njerëz, familje apo dhe se si në raste të veçanta mund të kenë rrezikuar dhe jetën. Deri këtu jemi dakord, ashtu si jemi dakord se në shumë raste ngjarje janë të stisura për klikime. Por në këtë jetë ka edhe heronj të vërtetë.
Sot po sjellim disa rreshta për Flamur Beshollin, zjarrfikës i MZSH Korçë. Flamuri është nga Çerrava e Pogradecit dhe prej shumë vitesh ushtron profesionin e zjarrfikësit në Korçë. Teksa vështron flamurin, në fytyrën e tij dallon të skalitura vitet e gjata të punës, të shoqëruara jo në pak raste edhe me rrezik për jetën, në tentativë për të shpëtuar jetën e të tjerëve në raste zjarresh, avarish, bllokimesh në banesa etj.
Flamuri është me humor, i pëlqen më shumë të dëgjojë nga të tjerët sesa të flasë vetë. Në çdo rast që mund ta pyesësh e merr me buzëqeshje edhe nëse e pyet se sa e sa herë e ka rrezikuar ai apo kolegët e tij jetën në raste zjarresh sërish e merr me buzëqeshje.
E marr kështu, sepse unë e dashuroj punën time, e kam pasion. Shumë do thonë e çfarë ka për tu dashur kjo punë, por unë dhe shumë kolegë të mitë e duan, sepse kemi “fatin” të ndihmojmë njerzit apo familjet kur ata kanë më shumë nevojë për ne.
Kam 30 vjet që e bëj këtë punë me kaq shumë dashuri, mund të duket e çuditshme por kurrë nuk jam bërë pishman që e kam zgjedhur këtë profesion. Nëse ka shumë profesione që cilësohen fisnikë, unë them që zjarrfikësi është më fisniku, sepse për ne nuk ka orar se kur na kërkojnë njerzit, ne kemo qenë dhe do jemi gjithmonë aty.Unë jam krenar për punën time, të çdo kolegu tim, të çdo njeriu që ka kontribuar dhe ka dalë më pension apo edhe atyre që janë dëmtuar në raste zjarresh.
30 vite nuk janë shumë për mua, do vazhdoj me shumë dëshirë të punoj dhe të vazhdoj të jem gjithmonë në krye të detyrës dhe në kohën e duhur kur njerzit na kanë nevojën, ne si zjarrfikës nuk pëlqejmë të mburremi me punën tonë, ama kënaqemi kur marrim falenderime nga njerzit.
Ja sugjeroj çdo të riu të bashkohet me armatën e zjarrfikësve, më besoni që pas gjithë rrezikut dhe lodhjes në fund do të ndjejnë se janë herojntë e vërtetë.
