Sa të më bëjnë këmbët të ngjit shkallët e dyqanit nuk e lë këtë zanat, Koço biçikletatari rrëfen pasionin e pandarë për 57 vite.
Dita sapo nisur dhe janë ende të pakët ata që kanë ngritur qepnat apo hapur dyert e lokaleve. Diku pranë pazarit të vjetër, te atelieja ku funksionojnë riparim-shërbimet e ndryshme, është hapur dera e një dyqani për ndreqje biçikletës.
Si një usta merakli nga ata të vjetrit, Koço biçikletatari ka pastruar lokalin e vënë në rregull çdo vegël, dhe i veshur me një bluzë blu të punës ka zënë një kënd. Në pritje të klientëve dëgjon serenata të vjetra korçare.
Në Korçë ku nofkat janë të përhapura, nuk është e lehtë të të njohin me “llagapin” e zanatit. Koço Treskën e thërrasin Koço biçikletari.
Ai rrëfen se këtë zanat e ka nisur 57 vite më parë, teksa mban mënd datën e saktë: 3 janar i vitit 1967. ‘Atëhere zanati merrej duke u ushtruar fillimisht si nxënës. Ustallarët tanë e kishin mësuar zanatin e biçikletarit që në kohën e Italisë. Mua ma kanë mësuar zanatin Niko Tego dhe Sotir Plasari. Dyqanet ishin te ish axhensia, aty ku sot ndodhet teatri” kujton Koço biçikletarit.
Pas ushtrie meqënse kishte marrë patentë donte të bëhej shofer por nuk qe e thënë të ndërronte zanatin që e kishte nisur fare i ri. Dikush i sugjeroi se zanati i biçikletarit nuk ishte pa leverdi, ndaj pranoi. Në vitin 1972 nisi rregullisht punën e biçikletarit që nuk i ndahet edhe sot e kësaj dite në moshën gati 74 vjeçare.
Zanati e ka bërë që të njohë të gjitha llojet e biçikletave, që nga ato të kohës së Italisë kur i sollën në Korçë vëllazërit Preveza, më mas çlirimit ato polake, çeke e gjermane deri te kinezet, e të flasë për cilësinë e rezistencën e tyre.
‘Korça si Qark ka patur më shumë biçikleta se kudo tjetër në Shqipëri. Një kohë i jepnin edhe me qira që të mësonin fëmijët. Të shtunave vinin sazexhinjtë i mernin me qira se shkonin fshatrave dhe kur i sillnin të hënën na paguanin 100 lekë” rrëfen Koço Treska.
Pasioni i tij për biçikletat e sheh në çdo kënd të dyqanit. Edhe një kalendar të vitit 2004 me figurat më të spikatura të sportit korçar që e mban në murr e ka lënë në faqen e çiklistëve më me emër që ka nxjerrë Korça.
“Në zanat duhet intelekt dhe pasion, pa këto të dyja nuk bën dot punë të paqme‘ shprehet Koço biçikletari, ndërsa me keqardhjen e ustallarëve të vjetër shprehet se këto tipare nuk vihen re tani të të rinjtë.
Teksa flasim rreth zanatit që ushtron prej gati 6 dekadash, në dyqan hyn një nga klientët e tij të vjetër. Aleko Kitës ja kam rregulluar biçikletën për herë të parë në vitin 1972 dhe që atëhere vazhdon të më frekuentojë rregullisht’ thotë ustai më i vjetër i ndreqjes së dyrrotakëve në Korçë.
I kënaqur që si zanatçinj janë lehtësuar nga disa detyrime fiskale, Koço biçikletari thotë se nuk ka ndërmend të heqë dorë nga kjo punë, edhe pse tani nuk i sjell të ardhura si më parë. Çdo ditë të javës, me përjashtim të së dielës kur i kushtohet familjes apo shoqërisë, nga ora 08.00 dhe deri në 12.00 dyqani i tij është hapur.
“Edhe sikur të filloja nga e para përsëri këtë zanat do të zgjidhja. Dhe sa kohë të më bëjnë këmbët të ngjit shkallët e dyqanit nuk do të shkëputem nga kjo punë” thotë me bindjen që i jep pasioni i biçikletarit Koço Treska.
Prodhim i Kolibri.al
