Ky miku im, per shumekend qe s’e njeh, quhet Ani Çajku; ose siç e etiketonin vet koleget e tij ne spitalin e urologjise, prane Q.S.U.T… infermieri sa nje doktor !
….e njoha atje ku jeta e vdekja , m’u ndane me fijen e perit !
Bija ne kllapi e sa here hapja syte, do ta shihja aty mbi kryet e mia, ne perpjekje per t’ me nxjerre nga gjendja ku isha zhytur
…linte turnin e ikte ne shtepi, por do te komunikonte vazhdimisht me bashkeshorten e dy djemte e mij !
Arita ne nje pike ,ku si i thone fjales ; s duroja dot as lekuren e time, por Anin u miqesova aq shume sa qe s’ rrija dot pa e pare, madje e kerkoja te me vinte ne dhome…me dukej sikur me rigjeneronte fizikisht e shpirterisht me prezencen, buzeqeshjen e fjalet e tij- melhem !
Po se mos vetem per mua…ai s pushonte s levizuri sa ne nje dhome ne tjetren, sa ne nje krevat ne tjetrin ,per te mare kontakt me te gjith pacientet e pavionit !
Disi e çuditeshme, por nje dite teksa e pa se edhe ” qetesuesit ” s po benin pune, me solli ne vete me dy fjale;- çohu se do te ikim ne Kolonje; jam nga Kolonja edhe une …nga Gostivishti!
U tkura i gjithi e brofa ne kembe, e perqafova fort ; me rrjedhin lote edhe tani qe e kujtoj ate çast qe vetetimthi sikur me ngjalli gjyshin tim te shtrenjte, nip ne Gostivisht e kusheriri i pare i Nexhip Gostivishtit, per trimerine e te cilit kisha mesuar qysh ne femijeri !, E qe s kishte sebep kur im at e xhaxhallaret e mij te mos e nisnin me kengen e fameshme, per të;-
Po theret tellalli; degjoni keto fjale
Çunat e Kolonjes,theren Kajmekame
Bir Nexhip i nenes, nje pellembe djale…
Ne mes te Kolonjes,there kajmekame…etj
Me sa duket Ani ma kishte pikasur edhe kete pike te dobet,timen…per Kolonjen …dhe e perdori ne vend te medikamentit !
Me thoni miq; gjen dot sot nje mik kaq te sinqerte e te perkushtuar si Ani…sidomos ne rradhet e mjekesise, ku balta ka vajtur ne brez ?!
