Nga larg, Boboshtica duket si një vizatim i qetë mbi shpatet jugore të malit të Moravës, vetëm pak kilometra larg Korçës. Në mëngjes, mjegulla e hollë mbështjell çatitë me tjegulla të kuqe, ndërsa rrezet e diellit shpalosin pamjen e një fshati që ruan ende hijeshinë e së kaluarës.
Rrugicat me kalldrëm të çojnë mes shtëpish të gurta, portash prej druri të skalitura me kujdes dhe avujsh të lehtë rakie që vijnë nga kazanet e manit. Çdo cep i Boboshticës flet me zë të ulët për një histori të gjatë dhe të veçantë. Fshati përmendet që në shekullin XIV dhe ka qenë një nga vendbanimet më të rëndësishme të zonës, me një kulturë të pasur shqiptaro-arumune, të dëshmuar edhe nga toponimet dhe dialekti i dikurshëm.
Kishat e Boboshticës janë një tjetër thesar që të lë pa frymë. Kisha e Shën Kollit, e ndërtuar në vitin 1389, është ndër më të vjetrat në juglindje të Shqipërisë. Afresket e saj, ndonëse të dëmtuara nga koha, bartin ngjyra dhe simbole që tregojnë për dorën e mjeshtrave ikonografë të shekujve të shkuar. Po aq mbresëlënëse është edhe Kisha e Shën Ilias, një tjetër dëshmi e trashëgimisë së pasur shpirtërore të fshatit.
Por Boboshtica nuk është vetëm histori. Është një shije autentike, që nis nga rakia e famshme e manit, një traditë që banorët e ruajnë me fanatizëm, deri tek gatimet vendase si lakrori i pjekur në saç apo mishrat me erëza të egra të zonës. Shumë vizitorë thonë se nuk ka Korçë të plotë pa shijuar një fundjavë në Boboshticë.
Sot, Boboshtica ka marrë një tjetër vlerësim të rëndësishëm. Ajo është përfshirë në iniciativën globale të UNWTO (Organizata Botërore e Turizmit) si një nga kandidatët për titullin “Best Tourism Villages”, që promovon fshatra me potencial të lartë turistik dhe angazhim në ruajtjen e trashëgimisë kulturore dhe natyrore. Ky është jo vetëm një çmim nderi, por edhe një mundësi e artë për zhvillimin e qëndrueshëm të zonës, për të sjellë më shumë turistë dhe për të rritur mirëqenien e komunitetit lokal.
Banorët e Boboshticës janë krenarë. Ata e dinë se fshati i tyre është më shumë se thjesht një destinacion turistik. Është një copëz e gjallë e identitetit shqiptar dhe një shembull se si tradita dhe moderniteti mund të ecin dorë për dore.
Ejani në Boboshticë. Të humbësh në rrugicat e saj, të dëgjosh kambanat e kishave, të provosh shijen e rakisë së manit dhe të shijosh pamjet e Moravës, është një përvojë që nuk të lë të njëjtin njeri. Është një kujtesë e gjallë pse Korça mbetet thesari i juglindjes shqiptare.
