Më 26 maj të vitit 1913 lindi në qytetin e Korçës, Androniqi Zengo Antoniu, piktorja që bashkoi traditën e ikonografisë kishtare me artin modern dhe impresionist.
Androniqi rrit dhe u formësua artistikisht në një familje ikonografësh. Hapat e parë në art i hodhi nën udhëheqjen e të atit, piktorit Vangjel Zengo. Me të bashkëpunoi në pikturimin e kishave si ajo e Shën Mërisë në Korçë (1928) dhe e Shën Kollit në Hoçisht (1930), duke vazhduar traditën e ikonografisë shqiptare.
Më pas studioi në Akademinë e Arteve të Bukura në Athinë, ku u diplomua në pikturë dhe skulpture. Formimin artistik e vijoi në Paris. Në këtë periudhë ajo kaloi nga ikonografia drejt pikturës moderne, duke u shquar për portrete dhe peizazhe në stil impresionist, së bashku me figura si Vangjush Mio.
Në vitin 1937 realizoi një nga ekspozitat e para personale të një artisteje grua në Shqipëri, ndërsa në vitin 1939 mori pjesë në një ekspozitë ndërkombëtare në Nju Jork me 15 vepra. Më vonë u vlerësua edhe në Bienalen e Aleksandrisë (1963), ku fitoi dy medalje.
Një nga veprat e saj më të rëndësishme ishte dekorimi i Katedrales së Ungjillëzimit në Tiranë (1964–1965), ku afresket e realizuara në stilin bizantin/rus u dalluan për finesën dhe përfshirjen e emërtimeve të shenjtorëve në gjuhën shqipe, duke i dhënë artit kishtar një dimension kombëtar.
Në vitin 1941 u martua me tenorin e mirënjohur Kristaq Antoniu. Gjatë jetës së saj krijoi qindra vepra që sot ruhen në institucionet kryesore të artit në Shqipëri.
Androniqi Zengo Antoniu u nda nga jeta më 10 shkurt 2000 në Tiranë./ATSH
