Liqeni i Prespës është liqeni më i lartë tektonik në Ballkan, i vendosur në 853 metra mbi nivelin e detit dhe i ndarë mes Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut dhe Greqisë. Me një sipërfaqe të përgjithshme prej 318.9 km², ai ndahet në dy pjesë kryesore: Prespa e Madhe dhe Prespa e Vogël, duke u renditur pas liqenit të Shkodrës dhe atij të Ohrit për nga madhësia.
Pjesa shqiptare e Prespës së Vogël ka një sipërfaqe prej 420 hektarësh dhe rrethohet nga fshatrat Shuec, Zagradec (Buzëliqen) dhe Tren. Gjatë viteve 1970, uji i lumit Devoll u devijua drejt liqenit me qëllim që të përdorej për ujitje gjatë stinës së verës. Megjithatë, prania e lartë e kripës në ujin e lumit dëmtoi ekosistemin e liqenit, çka solli edhe ndalimin e kësaj praktike.
I rrethuar nga male që i kalojnë 2000 metrat lartësi, liqeni shquhet për florën dhe faunën e tij të pasur. Në këtë zonë jetojnë rreth 1500 lloje bimësh, më shumë se 40 lloje gjitarësh si ariu i murmë, ujku dhe lundra, si dhe 261 lloje zogjsh. Në Prespën e Vogël ndodhet edhe përqendrimi kryesor i pelikanit dalmat. Përveç vlerave natyrore, rajoni ruan 30 monumente të kulturës bizantine dhe një numër të madh veprash të antikitetit.
Përpjekjet për ruajtjen e biodiversitetit të kësaj zone u vlerësuan edhe në nivel ndërkombëtar në vitin 1999, kur Shoqata për Mbrojtjen e Prespës u nderua me çmimin e konservimit nga Ramsar Wetland Conservation Award.
