Ish-portieri legjendar Gianluigi Buffon, i cili ndodhet jashtë futbollit për herë të parë pas 35 vitesh, ka bërë një analizë të thellë të situatës së kombëtares italiane, duke i dalë në mbrojtje trajnerit Roberto Mancini dhe duke evidentuar problemet strukturore të futbollit në vendin e tij. Lojtari me më shumë paraqitje në historinë e kombëtares, plot 176 ndeshje, thekson se nuk mund të heshtë në një periudhë kaq të vështirë për ekipin që ai e konsideron si të të gjithëve.
“Është ekipi i të gjithëve”, shprehet Buffon, duke shtuar se vëmendja duhet të përqendrohet te ringritja. “Dhe tani duhet ta kthejmë kasetën pas dhe të shpresojmë të rizbulojmë vrullin që na solli në Kampionatin Evropian, jo klimën e eliminimit të dytë nga Kupa e Botës”.
Mbështetja për Roberto Mancinin dhe e ardhmja e stolit
I pyetur në lidhje me deklaratat e Roberto Mancinit dhe situatën e krijuar, ish-portieri thekson se përgjegjësia duhet ndarë. “Italianët dhe lojtarët duhet të përgjigjen. Nga ajo që u tha për mesazhin e Donnarummës, kuptoj se ekziston një marrëveshje. Mirë”, thotë ai. Për sa i përket aftësive të trajnerit, Buffon nuk ka asnjë dyshim: “Në fund të fundit, Mancini është zgjedhja e duhur teknikisht, sepse ka treguar një mënyrë loje që i përshtatet një projekti. Nëse do të isha PSG, Bayern, Real Madrid, Juventus ose ndonjë klub tjetër i madh, do ta konsideroja”.
Lidhur me zërat për një largim të mundshëm të trajnerit, ai shprehet i bindur për të kundërtën, duke bërë një paralele me karrierën e tij. “Ai do të qëndrojë. Po flisni me dikë që zbriti në Serie B me Juventusin dhe hoqi dorë nga 500 mijë euro pagë. Vetëm për një ndjenjë përkatësie”. Duke analizuar ciklin e Mancinit, ai shpjegon se pas entuziazmit të fitoreve vjen pjesa më e vështirë: “konfirmimi i vetes, mbajtja e motivimit të lartë, që është ajo që bën diferencën mes të fortit dhe kampionëve. Në fund, diçka prishet dhe bindja zbehet”.
Buffon gjithashtu sqaron zërat se kishte kundërshtuar Mancinin pas largimit të Spallettit, duke theksuar se megjithëse kishte një rol të rëndësishëm, nuk kishte fjalën e fundit. Ai shton se në atë kohë Gattuso ishte zgjedhja më e mirë në treg për të rikthyer entuziazmin në një ekip të dëshpëruar, ndërsa vlerëson edhe figurën e Ranierit si një njeri që ofron “një mijë garanci personale dhe teknike”.
Prapaskenat me Maldinin, Leonardon dhe Andrea Pirlon
Gjatë intervistës, Buffon zbulon se kishte marrë një ofertë zyrtare për t’u bërë pjesë e strukturave të kombëtares. “Ishte shumë mirë të flisja me Maldinin dhe Leonardon. Ata më ofruan një rol si trajner i ekipit kombëtar, duke koordinuar mes ekipeve të Serie A dhe atyre nën-17 vjeç. Entuziazmi i tyre më bëri të lëkundesha, por qëndrova në pozicionin tim”, tregon ai. Arsyeja e refuzimit lidhet me nevojën për pushim: “Nga viti 1991 deri më sot nuk i kam lejuar vetes më shumë se njëzet ditë pushim dhe ishte koha t’u përkushtohesha atyre që më janë përkushtuar: gruas sime, fëmijëve dhe prindërve. Kam nevojë të rimbushem”.
Një vëmendje të veçantë ai i kushton edhe mikut të tij Andrea Pirlo. “Jam i lumtur që Andrea shmangu një rrugë kaq të vështirë, duke pasur parasysh se premisat nuk ishin më të mirat”, thotë Buffon, duke e cilësuar një sulm mediatik ndaj tij si “një përpjekje politike, e ngathët dhe e pasuksesshme për ta etiketuar atë si të papërshtatshëm”.
Krahasimet me Guardiolën, Lippin dhe rënia e Serie A
Duke folur për emrat e mëdhenj të trajnimit, Buffon vlerëson Pep Guardiolën si më të madhin e tridhjetë viteve të fundit, por thekson se drejtimi i një kombëtareje është një histori tjetër. Ndërsa për Marcello Lippin, me të cilin fitoi Kupën e Botës në vitin 2006, ai nuk i kursen elozhet: “Lippi ishte një fenomen. Ai kombinonte intuitën dhe vizionin teknik me një aftësi oratorike që mund t’ju bindte se do të ngjiteshit në Everest me shapka”. Nëse do të ishte vetë drejtori teknik, ai thekson se objektivi kryesor do të ishte kualifikimi për Kupën e Botës pas katër vitesh, duke zgjedhur emra si Conte dhe Baldini.
Në fund, legjenda italiane bën një radiografi të ashpër të futbollit vendas. Ai përmend projektet e përbashkëta me presidentin Gravina, si projekti U-14, por shpreh keqardhjen që askush nuk interesohet përtej rezultateve të momentit. “Dikur ishim liga referuese dhe kishte kampionë. Sot ndoshta jemi të pestët në Evropë. Jemi një ligë në tranzicion, klubet e mëdha i dërgojnë lojtarët e tyre këtu për t’u zhvilluar dhe, pavarësisht kësaj, nuk ka vend për lojtarët tanë të rinj”, analizon Buffon. Ai e mbyll me një paralajmërim të qartë: “Thjesht bëjmë sikur nuk e kuptojmë që futbolli është përmbysur në njëzet vjet. Ne jemi Italia është një frazë e bukur, sepse historia nuk mund të fshihet, por të tjerët po mësojnë të jenë si ne ose më mirë”.
