Sonte dola nga Teatri Korce me sy te perlotur. Tek holli takoj Sotiraq Bratkon, gjithashtu me sy te perlotur. Ngelem ca çaste pa folur. Pastaj më thote “Teatri i Korces s’ka per te vdekur kurre ! Me kane mrekulluar djemte e rinj e nuk i mbaj dot lotet”.
Ka ca njerez te lindur per aktore. Une nuk e di si ja bejne keta ne jeten e perditshme. Duhet ta kene shume te veshtire.
Po sa gje e rralle dhe e mrekullueshme te shohesh nje drame me kater personazhe, te katert aktore te lindur, te jashtezakonshem.
Ajo qe na dhuruan sonte nuk ishte thjesht drame. Ishte nje uragan shkaterrues, aq i fuqishem psikologjikisht dhe emocionalisht, sa na u mor fryma.
Ne nje moment gjate shfaqjes, hodha syte rreth e rrotull – te tere te rrembyer, sy e veshe ne skene.
Sot vertetova serish ate qe shkruan nje miku im – Teatri nuk eshte salla, skena, ndricimi, perdet e belluzit. Teatri eshte shpirti i aktoreve, eshte emocioni i lojes se tyre, ajo qe e ben publikun te hutohet e te humbase.
Nga tja nis ? Te katert jane protagoniste.
Silvio Goskova, super talent, super interpretim, ne cdo rol, po sidomos sonte. Une po te isha ne vendin tend, do qaja. Sepse me duket se kaq i ri, arrite majat dhe nuk ke ku te shkosh me. Je thjesht nje mrekulli ne skene. Nuk gjej fjale per ty. Te lumte !
Xhuliano Brisku , kur te pashe per here te pare, pyeta per emrin tend. Ndonese kishe nje rol te vogel, e realizove aq bukur e me aq pergjegjshmeri, sa me terhoqe vemendjen. Po tani ke ikur shume. Dhe gjithnje me klas, me sharm, me nje natyrshmeri te papare. Te lumte !
Juxhin Plovishti o djale i rralle, qe na ke bere per te qeshur e sot na bere per te qare. Si luajte aq bukur, si ? Te lumte !
Antonio Tole sa me ke mrekulluar ! Roli jot i pare, si e realizove aq bukur, me aq dramaticitet e integritet, sikur kishe 30 vjet ne skene ?! Te pergezoj vecanerisht ! Te lumte !
Fatos Berisha, regjizori – shume urime nga zemra dhe faleminderit !
“Na ishte njehere” do mbetet ne kujtesen e gjithe atyre qe e pane dhe e perjetuan nga afer !
