Zhvillimi i grupeve muzikore dhe kulturore në qytetin e Korçës ka nisur që në vitin 1908, plot katër vjet përpara shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, duke e kthyer këtë qytet në një djep të rëndësishëm të artit dhe atdhedashurisë. Një prej formacioneve të njohura të asaj periudhe ishte edhe grupi muzikor i quajtur Mandolinata, i cili i dha jetë traditës artistike vendase dhe u kthye në një mjet të rëndësishëm kombëtar.
Në shkrimet e tij të asaj kohe, atdhetari Mihal Grameno e përshkruante Korçën si qendrën kryesore të ndjenjave kombëtare, duke theksuar se pikërisht aty ishte përqendruar i gjithë vështrimi i armiqve shekullorë të vendit. Kjo frymë e lartë qytetare dhe kulturore bëri që qyteti të njihej gjerësisht edhe me epitetin si Parisi i Vogël.
Krijimi i shoqërive të para dhe zhvillimi i shtypit
Brenda një kohe shumë të shkurtër, jeta shoqërore njohu një hov të jashtëzakonshëm me themelimin e disa institucioneve kyçe. Gjatë vitit 1908 u krijua Klubi Dituria, u hap Shkolla e Djemve dhe u formua Banda Liria. Një vit më pas, në 1909, u themelua shoqëria fetare Lidhja Orthodhokse e drejtuar nga Mina Frashëri, si dhe shoqëria e zonjave Yll i mëngjesit.
Po në vitin 1909, jeta organizative u pasurua me shoqërinë Përparimi, e cila kishte si kryetar Orhan Bej Cerçiz Pojanin, dhe shoqërinë sportive Vëllazëria, e drejtuar nga kryetari A. Pirro Korça dhe zëvendëskryetari Hil Mosi. Paralelisht me këto zhvillime, në qytet u soll edhe shtypshkronja e parë, e cila i hapi rrugë botimit të gazetave si Korça, Lidhja orthodhokse, Koha, Kalendari Korça, si dhe të përkohshmes Zgjimi, duke e plotësuar kështu mozaikun e lëvizjes kulturore të asaj epoke.
