Liqeni i Ohrit, i njohur gjithashtu si Liqeni i Pogradecit, është një nga liqenet më të mëdha në Gadishullin Ballkanik dhe llogaritet si një nga më të vjetrit në mbarë botën. Ai gjendet në një lartësi prej 695 metrash mbi nivelin e detit dhe shtrihet në një sipërfaqe prej 349 kilometrash katrorë, ku pika më e thellë arrin në 289 metra. Pjesa më e madhe e ujërave të tij i përket Maqedonisë së Veriut, ndërsa pjesa tjetër shtrihet në Shqipëri, ku në bregun e tij ngrihet qyteti i Pogradecit.
Krijimi i liqenit llogaritet të ketë ndodhur 2 deri në 5 milionë vjet më parë si pasojë e një shembjeje të tokës. Këtë origjinë tektonike e vërtetojnë aktivitetet e vazhdueshme në grabenin Ohër-Korçë, si dhe ekzistenca e një mali prej 100 metrash nën nivelin e ujit. Liqeni furnizohet nga burime të shumta, ku ndër më kryesorët është ai në parkun e Drilonit pranë fshatit Tushemisht, si dhe burimet pranë Manastirit të Shën Naumit që sjellin ujin e Liqenit të Prespës. Ujërat e tij dalin në drejtim të veriut nëpërmjet lumit Drini i Zi.
Kjo moshë e lashtë ka bërë që liqeni të jetë shtëpi e shumë kafshëve endemike që rriten vetëm në këto ujëra, duke përfshirë 40 specie të rralla. Ndër to, më të njohurit dhe me rëndësi ekonomike janë peshqit e llojit Koran (Salmo letnica) dhe Belushkë (Salmothimus ohridanus). Për shkak të këtyre vlerave të jashtëzakonshme natyrore dhe historike, një pjesë e bregut të liqenit është emëruar nga UNESCO si trashëgimi botërore.
