“Në Poloske është mision thuajse i pamundur për të gjetur njerëz, e aq më pak të rinj e fëmijë. Këta tre burra çdo mëngjes mblidhen këtu përballë shkollës 9 vjeçare që fëmijët I ka të pakët në numër për të diskutuar hallet e fshatit, kryefjala është largimi i njerëzve“.
Është bërë mbase normale që njerëzit të largohen nga fshatrat e thellë malorë por eksodi i largimeve nga zonat rurale po ndodh dhe në fshatrat shumë afër me qytetin e Bilishtit, fshatra të cilat dikur gumëzhinin nga zhurmat e të rinjve
Poloska është vetëm 10 minuta larg Bilishtit por të rinj nuk ka.
“Ikën, familjet ikën, këtu një lindje në tre vjet mund ta shohësh. As fëmijë, njerëzit emigruan nga e keqja. Pamundësia për të punuar këtu, një prodhim që ti e bën nuk e shet dot, çdo gjë që bën nuk ka perspektivë“.
“Ku ka të rinj këtu? Vetëm pleq jemi. Kanë ikur jashtë. Dy tre veta në shtëpi ke. Dihet përse ikin, të marrin lek, ku ka lek këtu?”
“Hipën ferrat këtu, vetëm pensionistët kanë ngelur. Nxënës kaq ka. Me pare reshtoheshin, tani dy tre kanë ngelur”
Shtëpitë janë të reja dhe investuara, por shumica të mbyllura me kyç.
“Po statistikat kështu thonë që po boshatisen. Kanë ikur. Per nje jetë më të mirë. Fshatrat po boshatisen. Të rinjtë kanë ikur, pleqtë skane ku vënë. Një shtëpi e mbyllur, dy, tre,. Poloska nga 220 shtëpi, ka 70-80 shtëpi të banueshme me pleq e plaka.”
“Shtëpitë mbyllur, njerzit kanë ikur, kanë ikur në kurbet. Sua mban këtu, nuk ka punë këtu. Të rinjtë, familjarët të gjithë kanë ikur”.
Braktisja e fshatrave ndihet më së tepërmi në Devollin e Sipërm por eksodi i largimeve ka prekur dhe fshatrat e tjerë përreth qytetit të Bilishtit
