Fshati turistik i Drenovës, i vendosur vetëm pak kilometra larg qytetit të Korçës, po përballet me një rënie drastike të popullsisë, ku numri i banorëve është ulur nga rreth 3 mijë në vetëm 200 banorë. Kjo zbrazje reflektohet thellë edhe në shkollën e fshatit, ku nga më shumë se 300 nxënës që ndiqnin mësimin dikur, sot numërohen më pak se 10 fëmijë. Shumica e banorëve janë larguar në emigracion, kryesisht drejt Greqisë dhe vendeve të tjera të Europës.
Sfidat e përditshme dhe mungesa e ujit të pijshëm
Kryeplaku i Drenovës, Vangjel Nasi, tregon se fshati i populluar dhe plot jetë i së kaluarës sot strehon kryesisht të moshuar, duke e bërë të vështirë rikthimin e gjallërisë së dikurshme. Nga ana tjetër, Gjergji Mingo, i cili jeton prej 33 vitesh në emigracion, shprehet se kushtet ekonomike i detyruan familjet të largoheshin. Ai vë në dukje se, edhe pse emigrantët rikthehen periodikisht, problem kryesor mbetet furnizimi me ujë të pijshëm. Ndërkohë, për Aleksandra Mihallarin, e cila jeton në emigracion me prindërit, Drenova mbetet vendi ku kthehet shpesh nga malli për të afërmit dhe origjinën.
Investimet infrastrukturore përballë zbrazjes së fshatit
Pavarësisht rënies së numrit të banorëve, në Drenovë janë realizuar investime infrastrukturore ku rrugët kryesore janë asfaltuar dhe rrugicat janë shtruar me kalldrëm. Po ashtu, mjaft emigrantë kanë rikonstruktuar ose ndërtuar nga e para shtëpitë e tyre. Në aspektin kulturor, këngëtarët e njohur Lefter Pulici dhe Spiro Gramozi vijojnë të mbajnë gjallë këngët dhe traditat e trashëguara. Gjithsesi, fshati mbushet me jetë kryesisht gjatë sezonit të verës kur rikthehen emigrantët, ndërsa gjatë pjesës tjetër të vitit mbetet në pritje të banorëve të tij.
