Më 24 tetor 1938, u nda nga jeta Sali Butka.
Patriot shqiptar, kaçak, poet dhe një nga delegatët e qytetit të Korçës në Kongresin e Lushnjës në vitin 1920. Butka dëshmoi dhe kontribuoi në hedhjen e themeleve të shtetit të pavarur shqiptar.
Lindi në fshatin Butkë të Kolonjës, në vitin 1857. Mori emër pas ngritjes së çetave kundër Turqisë, në krye të të cilave priu çlirimin e Ersekës dhe të Korçës. Butka i përkiste një brezi burrash të fshatit që u mësuan dhe u bashkuan me bandat guerile përmes përpjekjeve letrare të inteligjencës shqiptare.
Pasi mësoi vetë të lexonte shqip, Butka shkroi poema revolucionare që ndërthurën tekste natyraliste me tema nacionaliste, në një formë të poezisë popullore. Poezitë e tij do të ktheheshin në këngë që u bënin thirrje fshatarëve analfabetë, duke ushqyer ndërgjegjen e tyre kombëtare.
Butka bashkëpunoi me veprimtarin e spikatur të Rilindjes Kombëtare, Petro Nini Luarasin, duke e ndihmuar në ngritjen e shkollës së parë shqipe në Kolonjë.
Gjatë periudhave të ndryshme Sali Butka është vlerësuar me dekorata si me Urdhrin e Skënderbeut, të Flamurit Kombëtar dhe Urdhrin e Lirisë.
