Ditë më ditë, si sot 106 vite më parë themelohej Liceu Kombëtar i Korçës, i njohur në krye si “Lisea shqipo-frenge”, shkolla e parë e kulturës së përgjithshme në Shqipëri, inkubatori i parë dhe i rëndësishem i nxjerrjes në dritë të shumë personaliteteve që më tutje i dhanë vendit kontributin e tyre në shumë fusha të jetës.
Një prej studentëve elitarë të Liceut, ishte edhe gjyshi im Nikollaq Stavre Viso, i cili pas përfundimit të ciklit të plotë të studimeve, vijoi shkollimin pranë Universitetit të Shkencave Ekonomike “Luigi Bocconi” në Milano, në falultetin e ekonomisë dhe tregtisë.
Pas përfundimit të studimeve aty, ai i vetëdijshëm u kthye në qytetin e lindjes për të dhënë kontributin e vet, duke thyer dëshirën e shokëve të tij për të emigruar drejt Amerikës. Ai u nda nga jeta në një moshë shumë të re në Bukuresht, pak ditë pasi festoi 39 vjetorin e lindjes, me gjasë i helmuar, pasi nuk pranoi të bëhej vegël e strukturës famëkeqe të Sigurimit të Shtetit, më 1958.
Si çdo përvjetor tjetër, edhe në këtë të 106-in e çeljes së Liceut Kombëtar, kujtoj gjyshin tim të ndjerë e njëkohësisht bashkëshorten e tij, si dy ish-liceistë, burim frymëzimi edhe sot e kësaj dite.
Në foto: fragmente të librezës së studentit të gjyshit Nikollaq Stavre Viso pranë Universitetit “Luigi Bocconi” në Milano, ku shënohet përfundimi i studimeve të tij pranë Liceut Kombëtar të Korçës.
