Dikur simboli i shpirtit ortodoks, kulturës dhe rezistencës identitare të qytetit të Korçës, Katedralja e Shën Gjergjit – e njohur si “Engjëlli Mbrojtës i Korçës” – nuk ekziston më. U hodh në erë në vitin 1968 nga regjimi komunist i Enver Hoxhës, në një nga aktet më të errëta të luftës ndaj fesë dhe kujtesës historike shqiptare.
E ndërtuar mes viteve 1881–1905, kjo katedrale madhështore ishte dhuratë e filantropit Anastas Avramidhi-Lakçe dhe u kthye shpejt në një pikë referimi për komunitetin ortodoks. Ajo mbeti në histori si vendi ku u mbajt për herë të parë meshë në gjuhën shqipe në vitin 1909, si dhe si kisha ku u shugurua peshkop Fan Noli në vitin 1922, themeluesi i Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare.
Por në vitin 1967, Shqipëria shpalli veten si shteti i parë ateist në botë. Në këtë klimë represioni, me urdhër politik, katedralja e Shën Gjergjit u rrëzua me eksploziv – një akt që shumë qytetarë e kujtojnë si plagë të hapur në ndërgjegjen e qytetit. Vendi ku ndodhej kjo katedrale sot mban një tjetër ndërtesë, por për korçarët e vjetër, ajo tokë ende është e shenjtë.
Pas viteve ‘90, me ringjalljen e besimit fetar në Shqipëri, u ndërtua Katedralja “Ngjallja e Krishtit”, e cila u përurua në vitin 2002 dhe sot mbetet ndër objektet më të mëdha ortodokse në Ballkan.
Përtej arkitekturës dhe historisë, katedralja e Shën Gjergjit ishte dhe mbetet një simbol i shpirtit të qytetit të Korçës – një engjëll i rrëzuar, por i paharruar.
