Lindi në Korçë në vitin 1889. Mësimet e para i mori në shkollën e parë shqipe të vajzave në Korçë nën kujdesin e Sevasti dhe Parashqevi Qiriazit.
Në vitin 1906, në moshën 17 vjeçare, u bë ndihmëse e motrave Qirjazi duke dhënë mësim në klasat fillore të shkollës ku kishte qënë edhe vetë nxënëse. Këtu punoi deri në vitin 1918, vit kur, me kërkesë të saj, erdhi për të dhënë mësim në shkollën e vajzave të Pogradecit pasi këtu kishte nevojë urgjente për një mësuese që t’u mësonte nxënësve në gjuhën shqipe.
Sipas kujtimeve të saj, banorët e Pogradecit kishin kërkuar vazhdimisht rihapjen e shkollës shqipe të vajzave në qytet. Hapjen e një shkolle vajzash, kësaj rradhe në gjuhën serbe, e kërkonin edhe qarqet proserbe megjithëse këtu nuk kishte etni të tillë.
Atëherë komanda franceze që qeveriste këtë krahinë vendosi që i pari grup që, brenda ditës së nesërme, do të sillte një mësuese për vajzat do të hapte shkollën prandaj, patriotët pogradecarë, që e kishin të pamundur të gjenin një mësuese në qytet, u nisën drejt Korçës. Deri në darkë kërkimet ishin të pasuksesshme. Me zemër të thyer ata bujtën për të fjetur në shtëpinë e një patrioti korçar, babai i Persefonisë.
Kur Persefonia dëgjoi shqetësimin e tyre doli vullnetare të ishte ajo mësuesja. Pa humbur kohë, grupi u nis për në Pogradec me një karrocë dhe duke udhëtuar gjithë natën arritën në qytet para grupit serb dhe hapën kështu shkollën e vajzave. Në Pogradec ajo qëndroi dy vjet duke dhënë mësim në një situatë tepër të vështirë politike.
Në vitin 1920 u rikthye në Korçë duke dhënë mësim si në shkollën e djemve ashtu dhe në atë të vajzave, ndërsa në vitet 30’-40’ u emërua mësuese në Liceun Francez të Korçës.
Vdiq në Korçë më 23 mars 1980.
