Bilishti është qyteti më juglindor i Shqipërisë dhe kryeqendra e Bashkisë së Devollit, i vendosur në lindje të luginës së Devollit. Me një lartësi mesatare prej 925 metrash mbi nivelin e detit dhe një sipërfaqe prej 1.4 kilometrash katrorë, ai mbetet qyteti i dytë më i lartë në vend pas Ersekës. Pozita e tij gjeografike përbën një nyje të rëndësishme automobilistike, pasi vetëm 7 kilometra në lindje të tij ndodhet pika e doganës së Kapshticës që lidh Shqipërinë me Greqinë.
Krahina përreth mban një histori të hershme dokumentimi gjeografik e toponimik. Emërtimi Devoll përmendet që në shekullin II e.s. nga Ptolemeu si një qytet i fisit ilir të Ordejve, i quajtur Debolia. Më pas, gjatë Mesjetës, tek Ana Komnena emri shfaqet me një devijim fonetik si flumen Diaboli, ndërsa në kohën e kryqëzatave u përdor edhe trajta flumen Deamonis.
Qyteti historik i Devollit përmendet në burime deri rreth shekullit XIII, përpara se pushtimi turk ta gjente të shkatërruar plotësisht. Në fillim të shekullit XII, Peshkopi Mihail i Devollit tregon se qyteti thirrej Selasforos, që do të thotë Dritëmbajtës, emërtim që studiuesit e lidhin me trajtën sllave Zvezdë. Po ashtu, deri në fillim të shekullit XX, banorët e fshatit Mborje i quanin gërmadhat e qytetit të vjetër në afërsi të tyre me emrin Eski Devoll.
Sot Bilishti numëron një popullsi prej rreth 12000 banorësh dhe ka një klimë mesdhetare kalimtare me ndikim të dukshëm kontinental, ku ngricat janë të pranishme gjatë 8 muajve të vitit. Sasia mesatare vjetore e reshjeve është 780mm, ndërsa relievi kodrinor e bën atë një nga qendrat me pozitën më të veçantë gjeografike në juglindje të vendit.
