Nuk mund të them që kam shëtitur aq shumë jashtë vendit, por pavarësisht diferencës së madhe në mënyrën e të bërit turizëm me ato vende që kam vizituar përtej kufijve, sërish kam këmbëngulur për të promovuar çdo copëz a rrip tokë të Shqipërisë, shtëpisë sonë të përbashkët, veçanërisht Durrësin!
Edhe bojkotin që qytetarët e Kosovës po i bëjnë Durrësit pas liberalizimit të vizave, e kam paragjykuar disi, por me keqardhje duhet ta pranoj që kanë bërë shumë mirëse i kemi vjelë keqazi që në momentin që shkelnin në Durrës, e për të mos folur për diferencimin te shërbimet, sa ju kuptonim dialektin e të folurit!
Me idenë dhe bindjen që do ndërgjësoheshim në mënyrën e të bërit turizëm, për ta parë si sektor më aftgjatë sesa “grabitja” disa ditore që mund ti bëhet individit, prap e shohim si sektor KÇK(Kap Çtë Kapësh)!
Sot, në Durrës, duke nisur nga Ura e Dajlanit, çadra jepet me qera ditore duke nisur nga 1 500 lek, e askush nuk lëshon faturë për këtë shërbim(ndjesë nëse ndonjër e bën si praktik) , për të mos folur për arrogancën në shërbim!
Pak nga eksperienca e këtij mëngjesi në Durrësin turistik:
Ndalem te subjekti parë, bashkë me karrocën, fëmijën e vogël e ngarkesat që të detyron mëmësia, pyes për çadër, por nuk kishte të lirë. Zhvendosemi të subjekti tjetër po privat, dhe ma pret një djalosh, që mos të lodhemi kot për të gjetur çadër se nuk ka të lirë, madje dhe ato që kanë i lëshojnë me 1 500 lek, që ke Ura e Dajlanit ky muhabet.
Ok, dorëzohemi së kërkuari për vend, për publik nuk ka shans, e ulemi për të pirë kafe, e të kthehemi në shtëpi. Me gjithë ngarkesat, ulemi dhe kur vjen një zonjushë nga shërbimi , që na “urdhëron” të zhvendosemi në anën tjetër të ambientit, se aty ishte vetëm për turistët e hotelit (ishte bosh ndërkohë, pa këmbë robi në qarkullim)…
Plot qofshin, por nëse vazhdohet me këtë ritëm, nuk është e largët dita kur vetëm shqipfolës nuk do ketë në plazhet tona, prandaj dhe turren jashtë vendit!
Ps. Qënka i vështirë prindërimi, stë pranon njeri në plazh…
Nga Elitjona Doko
