Liqeni i Ohrit, i njohur gjithashtu si Liqeni i Pogradecit, është një nga liqenet më të mëdha në Gadishullin Ballkanik dhe llogaritet si një nga më të vjetërit në botë. Ai gjendet në një lartësi mbidetare prej 695 metrash dhe ka një sipërfaqe prej 349 kilometrash katrorë, me pikën më të thellë prej 289 metrash. Pjesa më e madhe e tij i përket Maqedonisë së Veriut, ndërsa pjesa tjetër Shqipërisë, me tre qytete kryesore në brigjet e tij: Ohrin, Strugën dhe Pogradecin.
Krijimi i liqenit llogaritet të ketë ndodhur 2 deri në 5 milionë vjet më parë nga një shembje toke. Këtë origjinë e vërtetojnë aktivitetet e shumta tektonike si dhe ekzistenca e një mali prej 100 metrash nën nivelin e ujit. Rajoni jugor Ohër-Korçë mbetet ende aktiv tektonikisht, ndërsa thellësia e madhe dhe sedimentet e pakta kanë ndikuar në ruajtjen e tij përgjatë kohës.
Liqeni furnizohet me ujë nga burime të shumta, përfshirë ujin që vjen nga Liqeni i Prespës, niveli i të cilit është 200 metra më i lartë. Ndër burimet më të mëdha janë ai pranë Manastirit të Shën Naumit dhe ai në parkun e Drilonit pranë fshatit Tushemisht në anën shqiptare. Largimi i ujit bëhet në drejtim të veriut nëpërmjet lumit Drini i Zi, i cili rrjedh përmes qytetit të Strugës.
Si një tërheqje për turistët vendas dhe të huaj, liqeni është shtëpia e 40 specieve të rralla dhe endemike, ku ndër më të njohurat janë peshqit Salmo letnica (Korani) dhe Salmothimus ohridanus (Belushka). Sot, një pjesë e bregut të liqenit së bashku me qytetin e Ohrit është emëruar nga UNESCO si trashëgimi botërore.
