Sipas një analize të përbashkët të studiuesit Ledjan Zeqollari dhe analistit Eduard Zaloshnja, qyteti i Pogradecit po njeh një rritje të qëndrueshme të interesit turistik falë ndërthurjes së veçantë mes vlerave natyrore, historisë mijëravjeçare dhe trashëgimisë së pasur kulturore. Bukuritë e zonës kishin tërhequr vëmendje të hershme, siç dëshmohet nga shënimet e kolonelit francez Andre Ordioni në vitin 1925, i cili e krahasonte liqenin me një pasuri të denjë për një tempull të ujërave.
Trashëgimia e UNESCO-s dhe zbulimet arkeologjike
Që prej vitit 2019, Liqeni i Pogradecit është pjesë e Trashëgimisë Botërore të mbrojtur nga UNESCO, i konsideruar si një nga tre liqenet më të lashtë në botë. Në këtë listë përfshihet edhe Bazilika Paleokristiane e Linit me mozaikët e shekujve V-VI. Përveç këtyre, kërkimet e kryera në Buqezë nga Instituti i Arkeologjisë dhe Universiteti i Bernës kanë nxjerrë në dritë vendbanime palafite rreth 8100 vjeçare, duke e renditur zonën ndër më të vjetrat në kontinent.
Në zonën e Mokrës, rreth 40 km larg qytetit, gjenden pesë Varret Monumentale të Selcës së Poshtme, të ndërtuara në shkëmb gjatë shekujve IV-III para Krishtit nga fiset ilire të Enkelejtëve dhe Desaretëve. Gjithashtu, Kalaja e Pogradecit mbi një kodër 200 metra të lartë dhe degëzimet e Rrugës Egnatia me Urën e Golikut, Urën e Terziut në Proptisht dhe Urën e Niçës, përbëjnë dëshmi kyçe historike ku mendohet se kaluan dikur figura si Çezari dhe Apostulli Pavël.
Kultura, natyra dhe kulinaria tradicionale
Lagjja Muze e restauruar përmban objekte të rëndësishme të fillimit të shekullit XX, përfshirë Shkollën e Dytë Shqipe dhe banesat tradicionale. Pogradeci njihet për figurat e shquara letrare si Lasgush Poradeci e Mitrush Kuteli, piktorët Anastas Kostandini, Vangjo Vasili, Skënder Lako e Gentian Zeka, si dhe mjeshtrit e gdhendjes në dru të familjeve Icka dhe Basho. Zona shquhet edhe për folklorin e pasur të krahinave të Mokrës dhe Gorës.
Me një temperaturë mesatare vjetore prej 11°C dhe klimë mesdhetare paramalore, destinacionet natyrore mbeten të vizitueshme gjatë gjithë vitit. Ndër to veçohen pika turistike e Drilonit, liqenet akullnajore të Lukovës në lartësitë 1700 m dhe 1850 m në Malin Guri i Topit, si dhe Guri i Kamjes, vendi historik ku më 28 korrik 1912 u lidh Besa Gorare nën udhëheqjen e Kajo Babjenit. Përvojën e vizitorëve e plotësojnë fshatrat Lin e Tushemisht, bashkë me gatimet e njohura të koranit dhe belushkës.
