Persefoni Treni është një nga figurat më të shquara të arsimit dhe përpjekjeve për ruajtjen e gjuhës shqipe, e lindur në Korçë në vitin 1889. Si nxënëse e Shkollës së Vashave dhe më pas mësuese e përkushtuar, ajo ishte një zë i fortë në mbrojtje të edukimit të vajzave dhe përhapjes së gjuhës amtare në një kohë kur kjo përbënte rrezik dhe persekutim.
Babai i saj, Lluka Tira, gjithashtu arsimtar dhe përhapës i librave shqip, ndikoi fort në rrugën e saj. Persefoni mbaroi shkollën në vitin 1906 dhe menjëherë u emërua mësuese në Korçë. Për shkak të përkushtimit të saj ndaj mësimdhënies në shqip, bashkë me të atin u përjashtuan nga kisha ortodokse. E martuar me Pandi Trenin, ish-nxënës i Mësonjëtores së Parë Shqipe dhe patriot i përkushtuar, ajo vazhdoi punën arsimore edhe në emigrim, duke u angazhuar me shoqërinë “Dëshira” në Sofje deri në vitin 1920.
Pas kthimit në Shqipëri, Persefoni nuk ndaloi kurrë. Edhe pas mbylljes së shkollës së Vashave më 1913, ajo jepte mësim në mënyrë të paligjshme, nga një shtëpi në tjetrën. Në vitin 1918 hapi Shkollën e Parë të Vashave në Pogradec, ku punoi me përkushtim, përballoi kërcënime dhe mbrohej nga komuniteti vendas që e vlerësonte për guximin dhe rolin e saj emancipues.
Ishte edhe anëtare e shoqërisë “Ylli i Mëngjesit”, që promovonte emancipimin e femrës shqiptare – një tjetër dëshmi e vizionit të saj për një shoqëri të lirë dhe të arsimuar.
Persefoni Treni u nda nga jeta në vitin 1980 dhe u nderua me titullin “Mësuese e Merituar”, ndërsa portreti i saj i realizuar nga piktori Koço Ristani më 1982 ruhet me nder në Muzeun e Arsimit, në Korçë.
