Nënë Nizaqetja sot më tregoi sesi mund të jetosh me vetëm 60 mijë lek të vjetra në muaj, nga ndihma ekonomike.
“Gjysmë copë sallam, njëçik djathë që e bëj vetë, një fetë bukë – ky është racioni i çdo dite në shtëpinë time” – me tha
“Varfëria nisi që kur ndërroi jetë im shoq. Djalin nuk ka punë, nuk e marrin, merret me dy dhi e tre cjapë. Nga qumështi tyre bëj djathin.
I kërkova Zotit sëmundjen e keqe, të më merrte nga kjo jetë por m’u sëmurën nipërinjte – të dy i kam me epilepsi.
Më vjen keq dhe për nusen e shkretë, s’ka lavatriçe, është plevitia këtu ku jemi ne, dëborë, i lan leckat me dorë.
Nipërinjve nuk u kam marrë ilaçe. Nuk kam lek.
Akseli është i preferuari i nënës. Na kanë dhuruar një televizor të vogël e rri gjithë ditën aty, i sheh me vëmendje. Edhe nipi tjetër shkon në shkollë në klasën e tretë, por është sëmurur disa herë në klasë dhe i vjen turp. Nuk e kuptojnë fëmijët epilepsinë.
Dua të vdes mor bir. Nuk ja dal dot më. Shikoje si është shtëpia.
E rrënuar.
Ja çfarë hëngra drekë sot, më sollën ca piperka, i skuqa me vaj që e përdor dy tre herë. S’kam. Ç’të bëj? Zjarrin e ndez vetëm në darkë. Drutë i merr nusja me djalin në mal, kanë hall se i kap policia.
Ne nuk i shesim jo, i duam të ngrohemi. Vajti me 65 metri i druve, ku ti gjejmë?
Ah mor bir, dua të vdes.”
Mi shpjegoi të gjitha këto me një frymë. Sikur po i ankohej Zotit, a nuk e di.
Doja të merresha pak me Akselin, se rrinte i vëmendshëm në televizor. Nuk e ngacmova shumë se sikur po e bezdisja dukej.
U ngrit, ma dha dorën fuqishëm dhe shkoi prap në televizori.
Mund të rrosh me 60 mijë lek te vjetra ne Shqipëri, ose, mbijeton, ose, vdes për se gjalli e uron vdekjen çdo sekondë…
Leminot, Maliq – Dhjetor, 2023
