Korça, qyteti juglindor që mban në gjirin e vet kujtime, histori dhe kulturë të thellë, është një thesar i arkitekturës urbane shqiptare. Por ajo që të rrëmben menjëherë sapo shkel në këtë qytet, janë rrugicat e saj karakteristike, të ngushta, me kalldrëm, të mbushura me qetësi dhe hijeshi të rrallë.
Çdo hap nëpër to është një udhëtim në kohë. Shtëpitë e vjetra me mure guri, portat prej druri të gdhendur dhe ballkonet me hekura artistike rrëfejnë historitë e një qyteti që dikur ka qenë një ndër qendrat më të rëndësishme kulturore dhe ekonomike të Shqipërisë.
Arkitektura e Korçës është një përzierje harmonike mes stilit neoklasik, ballkanik dhe ndikimeve europiane që i dhanë jetë qytetit në fundin e shekullit XIX dhe fillimin e shekullit XX. Fasadat ngjyrë dheu, dritaret e mëdha me qepena prej druri dhe oborret e fshehta pas mureve, krijojnë një ndjesi intime dhe mikpritëse. Shumë prej këtyre godinave janë ruajtur me përkushtim, duke mbajtur gjallë shpirtin e vërtetë të Korçës.
Një shëtitje në lagjet e vjetra, te Pazari i Korçës apo përgjatë rrugicave që të çojnë në Katedralen madhështore, të jep ndjesinë e një galerie të hapur arti. Ky qytet nuk të flet me zë të lartë, ai të fton të dëgjosh me zemër. Korça nuk është vetëm një qytet për t’u parë, është një ndjesi për t’u përjetuar.
