Gjeologu dhe studiuesi italian Mario Tozzi paralajmëron se aftësia e njerëzimit për t’u përshtatur me temperaturat ekstreme të verës ka kufij dhe kërkon një transformim të thellë të zonave urbane. Sipas tij, zgjidhja afatgjatë nuk mund të mbështetet vetëm te teknologjia apo kondicionerët, të cilët freskojnë ambientet e brendshme por kontribuojnë në rritjen e nxehtësisë jashtë tyre.
Transformimi urban dhe shembujt e suksesit
Për të zbutur efektet e valëve të të nxehtit, eksperti sugjeron shtimin e pemëve dhe hapësirave të gjelbra, reduktimin e betonit dhe rikthimin e sipërfaqeve që lejojnë depërtimin e ujit. Si shembuj të suksesshëm, Tozzi përmend Parisin, ku janë krijuar pyje urbane në disa sheshe, si dhe qytetin e Medellínit në Kolumbi. Në këtë të fundit janë mbjellë rreth 200 mijë pemë dhe janë krijuar 35 korridore të gjelbra.
Përdorimi i bibliotekave, qendrave tregtare dhe ndërtesave publike me ajër të kondicionuar si strehë klimatike mund të ndihmojë gjatë situatave ekstreme, veçanërisht për personat më të rrezikuar. Megjithatë, studiuesi thekson se këto mbeten vetëm masa emergjente dhe nuk mund të kthehen në një mënyrë jetese të përhershme gjatë gjithë verës. Ai vëren se njerëzit po i ndiejnë drejtpërdrejt pasojat, gjë që reflektohet edhe në zgjedhjen e pushimeve në mal në vend të bregdetit për t’u përshtatur me situatën.
Rreziqet e së ardhmes dhe roli i teknologjisë
Nëse emetimet e gazeve serrë nuk reduktohen ndjeshëm, efektet e krizës klimatike mund të tejkalojnë aftësinë njerëzore për t’u përshtatur. Tozzi paralajmëron se viti 2027 mund të jetë edhe më i vështirë nëse zhvillohet një fenomen i fortë Super El Niño. Ndërsa teknologjia dhe inteligjenca artificiale mund të ndihmojnë në parashikimin e ngjarjeve ekstreme dhe identifikimin e zonave të rrezikuara, ato nuk mund të zëvendësojnë masat konkrete për reduktimin e ndotjes. Mesazhi i tij përfundimtar thekson se qytetet duhet të përshtaten me klimën e re, por pa një ulje drastike të emetimeve, kjo nuk do të jetë e mjaftueshme.
