Fusha e Maliqit, një nga ultësirat më të mëdha dhe më pjellore të Shqipërisë juglindore, shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 12 mijë hektarësh. Ajo përfshin territorin e gjerë të bashkive Maliq dhe pjesërisht të Korçës, duke përbërë një nga zonat më të rëndësishme të prodhimit bujqësor në vend.
Kjo fushë, dikur e mbuluar nga kënetat e Maliqit, pas tharjes në vitet ’50 u kthye në një tokë të artë për bujqësinë, me potencial të jashtëzakonshëm për kultura të ndryshme. Sot, në të mbillen kryesisht drithëra (grurë, misër, elb), patate, fasule, si dhe perime të stinës në sipërfaqe të konsiderueshme.
Një pjesë e mirë e fermerëve janë përqendruar edhe në kultivimin e bimëve industriale dhe aromatike, si livando, rigoni dhe luledielli, të cilat po marrin gjithnjë e më shumë treg.
Veçanti e fushës së Maliqit është cilësia e tokës aluvionale, me përbërje të pasur minerale, e cila i jep prodhimeve shije dhe cilësi të lartë. Po ashtu, rrjeti i kanaleve kulluese dhe ujitëse, i trashëguar që nga koha e tharjes së kënetës, e bën këtë zonë një model për bujqësinë e organizuar dhe qëndrueshme.
Sot, fusha e Maliqit mbetet një pasuri jetike për ekonominë e qarkut të Korçës, duke siguruar prodhime të bollshme që furnizojnë tregjet vendase dhe rajonale, si dhe një dëshmi se si puna, toka dhe tradita mund të krijojnë një histori suksesi në bujqësinë shqiptare.
