Më 17 dhjetor të vitit 1920 Shqipëria u bë pjesë e Lidhjes së Kombeve.
Krijimi i kësaj organizate ushqeu shpresat e një shteti të ri e të vogël si Shqipëria, për fillesat e një diplomacie shumëpalëshe. Lidhja e Kombeve ishte një organizatë ndërkombëtare e themeluar më 10 janar 1920 si rezultat i Konferencës së Paqes në Paris e cila i dha fund Luftë së Parë Botërore. Ajo ishte organizata e parë ndërkombëtare qëllimi i së cilës ishte të mbante paqen në botë.
Qeveria shqiptare e konsideroi anëtarësimin në radhët e Lidhjes si garanci për një trajtim neutral të statusit dhe të kufijve të vendit në tryezat vendimarrëse të Fuqive të Mëdha.
Anëtarësimi u kërkua në emër të popullit shqiptar prej kryetarit të delegacionit shqiptar në Konferencën e Paqes, Pandeli Evangjeli, në një letër adresuar sekretarit të përgjithshëm të Lidhjes së Kombeve, Eric Drummond (12 tetor 1920).
Nga tetori e deri më 17 dhjetor 1920, kur Shqipëria u pranua si anëtare me të drejta të plota në Lidhje, përfaqësuesit diplomatikë shqiptarë në Paris e Gjenevë, intensifikuan përpjekjet e tyre negociuese, të mbështetura edhe nga figura të spikatura, sikurse ishte deputeti britanik Aubrey Herbert.
Mbrojtja dhe respektimi i të drejtave të minoriteteve ishin në fokus të angazhimit të delegacionit shqiptar.
