Në juglindje të Shqipërisë, aty ku malet ulen butësisht drejt luginave të Vjosës, ndodhet Leskoviku – një krahinë e vogël e cila po shfaqet gjithnjë e më shumë si një destinacion unik për verën dhe turizmin natyror. Dikur i njohur vetëm për bujqësinë dhe blegtorinë, sot ky qytet malor po tërheq vëmendjen e mediave ndërkombëtare, si portali italian gamberorosso.it, për potencialin e tij të jashtëzakonshëm në prodhimin e verërave cilësore.
Në qendër të kësaj rilindjeje qëndron kantina “Max Mavrud” e familjes Fejzulla, e themeluar me qëllimin për të ringjallur traditën e hershme të verës në këtë zonë. Me vreshta që shtrihen në 17 hektarë tokë gëlqerore, në lartësi mbi 750 metra, kantina kombinon trashëgiminë vendase të kultivimit të rrushit me standardet moderne të prodhimit. Ndër varietetet më të njohura spikasin mavrudi, merloti, syrahu dhe debina – një pasuri unike që pasqyron karakterin e territorit.
Një prej verërave më të vlerësuara të kantinës është “Trio3”, e cila përzihet nga 50% mavrud, 30% merlot dhe 20% syrah, dhe piqet për katër muaj në fuçi lisi franceze dhe hungareze, duke dhënë një shije të thellë, po aq të veçantë sa peizazhi që e lind.
Krahas pasionit të vreshtarëve, Leskoviku ka tërhequr edhe vëmendjen e botës shkencore. Në fillim të këtij viti, një ekip studiuesish çekë zbuloi liqenin termik nëntokësor më të madh në botë, të quajtur Liqeni Neuron, që përmban mbi 8 000 metra kub ujë. Për ta përkujtuar këtë zbulim, kantina “Max Mavrud” krijoi verën “Neuron”, një produkt ekskluziv i rrushit mavrud, që simbolizon lidhjen mes natyrës, shkencës dhe pasionit njerëzor.
Në çdo gllënjkë të verës së Leskovikut gjendet shija e tokës, freskia e maleve dhe nxehtësia e historisë që ky vend ruan me krenari. Leskoviku tashmë nuk është më një emër i panjohur – është një histori që po shkruhet me verë, pasion dhe identitet shqiptar.
