Pashë dje një polic (djalë i ri, elegant dhe i fuqishëm, pa pelerinë) që shtynte makinat e shoferëve dallkaukë, pa zinxhirë, e që si garipë parakalonin në aksin rrugor Pogradec-Lin (buzë liqenit lasgushian), të pushtuar tërësisht nga bora, era dhe ngricat, duke bllokuar krahun tjetër dhe rrëshqitur ski në kanal.
Fali Zot, çfarë kulture e ulët dhe çfarë kaosi e frike krijuan tek vargu i pafund i makinave shndërruar në akull.
Pasagjerët dhe drejtuesit e tyre, veç britmave nga ajo sjellje skandaloze dhe keqardhjes për djaloshin hero polic, përjetuan në shpirt ëndërrën se, …kështu duhet të jetë shteti, të zgjidhë problemin tronditës e panikun mbërthyer qindra udhëtarëve (gati ta gdhinin natën në atë tmerr) e pastaj të ndëshkojë ashpër sipas ligjit, këta primitivë rebelë.
Pashë dhe në Qafë Thanë një rrugë kriposur, tërësisht të çliruar nga bora dhe akujt, detyrën kishin kryer, por..pashë dhe një polic, djalosh, që për të mos rrezikuar jetën e pleqëve dhe fëmijëve pasagjerë, shtynte makinat e ne shkelësve..!
