U bënë dy javë që Vjosa nuk ve gjumë në sy. Qysh atë ditë kur te sedilja e makinës së Avniut,burrit të saj,gjeti një fije floku të gjatë ngjyrë kafe. Ia tregoi me një shikim provokues,por ai si gjithnjë hazër për përgjigje ekspres:
- Sa femra hypin te makina ime nuk e gjej dot se e kujt është! Të bëjmë një quiz.
Në fakt ai punon veç me femra. Kështu e ka stafin. Ka një klinikë dentare e nga që punët i ecin mirë ka punësuar gjashtë stomatologe. Njëra më e bukur se tjetra.
- Të rrezëllijë klinika,– bën shaka Avniu,- por ja që ajo fije floku ia përmbysi drejtpeshimin.
Mendja i thoshte se Avniu e tradhëtonte. Ishin martuar me dashuri,jetonin me dashuri e dy djemtë po i rrisnin me dashuri. Avniu sivjet kapi 45 vjetë. Qe plot shëndet,humor e gjallëri.
Me këtë dashurohet çdo grua,thoshte Vjosa. Jo çdo grua,por edhe çdo vajzë,saktësonte. Ditët vraponin e ajo fije floku ishte kthyer në kamzhik. E përcëllonte nga këmba te koka sa herë e sillte në mend. Vetë punonte mjeke pranë një spitali me emër. Por iu zvenit pasioni për profesionin. Endërronte burrin me flokëkafen. Eshtë me siguri më e re se unë,kuptohet dhe më e bukur. Në seks kush e di si shfryn e si bërtet. Kaq duhej e i çahej kafka nga dhimbja. E merrte para dalldia e një ditë shkoi te klinika e Avniut. E hapi derën e kabinetit të tij sikur plasi tritoli. Burri ngeli me sondë në dorē. I trembur nga furia e derës.
Por sa pa Vjosën qeshi,u qetua. Edhe Vjosa ndjehu lehtësim,se nën vete ai kishte një burrë.
- Dola kot,-i tha e shkoi në kabinetet e tjera.
Nuk po i shihte koleget e burrit nga sytë,por nga flokët. Dhe për kënaqësi të gjitha ishin brune.Iku në shtëpi me fijen e flokut në tru.
- Do çmendem,- i fliste vetes.
Afër mesnatës i ra njē alarm i madh. Avniu punën e mbaronte në orën 5.
- Pse këto dy javë kthehej në 7? Ku shkonte ato orë?! Do e ndjek,vendosi.
E që më 4 po priste te klinika e Avniut. Me makinë ndezur. Fiks në 5 ai doli, hypi te makina e tij e po shkonte drejt lagjes te kodrat. Vjosa nuk po i ndahej. Diku, pranë një dyqani lulesh ai ndaloi. Zbriti, bleu një tufë me zambakë e u nis prapë.
Vjosës sa nuk po i binte të fikët. Kurvari, i shpëtoi. Duhej të qe tronditur se rruga para i dukej e verdhë, e zbehtë. Pas pak ndaloi. Mu tek dera e…ua, ua te shtëpia e Lilos, shokut të tij të ngushtë! Kur hyri brenda me tufën e luleve Vjosa ishte gati të vraponte e ta vriste.
- Si mund të shkosh me gruan e shokut,mor zagar? Si mund të tradhëtosh duke qeshur edhe gruan,edhe Lilon?
Nuk e kuptoi si e frenoi veten. Çoi veturën te cepi i rrugës e po priste me sytë mbi derën e Lilos. Edhe Lilo ishte dentist. Me Avniun u rritën bashkë. Nuk i shihje ndarë asnjëherë. Dukej sikur qenë vëllezër. Kur u martuan u lidhën më shumë.
- Berta, gruaja e Lilos qe pedagoge. Bukurinë e kish të lindur,pati fituar dhe Miss Tirana. Por qenka shpirtshëmtuar,- fliste Vjosa me vete.
Ora ecte e Avniu kishte ngecur aty brenda,te mëkati, vazhdonte Vjosa e sytë nuk ia ndante derës. Afër orës 7 Avniu doli shend e verë. Bile po fishkëllinte.
- U kënaqe kurvar,e pyeste e shoqja nga larg.
Më pas ajo u sorrollat nëpër qytet e në shtëpi mbërriti nga ora 8. Sa hyri e priti Avniu me pyetjen:
- Të kam bërë një supë brokoli që…Por Vjosa ia ktheu:
- Ore,ta ftojmë ndonjë darkë Lilon me Bertën? Si thua? Mendonte se Avniu do skuqej e zverdhej,por ai qeshi:
- Mirë e ke menduar,por ata janē në Amerikë. Do rrinë një muaj. Nëna e tij ka dy javë që është sëmurë e i shkoj çdo mbasdite. I gatuaj ndonjë gjë dhe i çoj pëherē lule. Nënë Esmaja ngordh për to.
Vjosës iu tha gjuha. Qeshi e lehtësuar e propozoi:
- Të shkoj nesër ta vizitoj.
Ajo natë qe më e lehtë. Survejimi doli nul, por, ah ajo fija e flokut, fija e dhimbjes, e dyshimit…
Mëngjesi e gjeti mbi makinë. Afër shtëpisë së Lilos do e linte te lavazhi i Beqos, atje e lante gjithnjë. Pastaj do vizitonte nënë Esmanë. Ashtu bëri e kur u kthyhe bash mbi timon pa një fije floku ngjyrë kafe dhe plot ndriçim. Sikur po e përqeshte. U çudit e u trondit. Edhe te makina ime fije floku femre?! Pyeti Beqon si me shaka:
- S’e ke larë mirë. Na,shiko fijen! Ai qeshi.
- Kështu mbushem çdo ditë. Prapa lavazhit mbaj ca kuaj që argëtohen fëmijët mbasdite. Nxjerr ndonjë lek me ta. Po kur i pastroj më ngjten mua qimet e tyre dhe padashje i lëshoj mbi sediljet tuaja. Eh,kushedi sa burra i kam futur në siklet e sherr me gratë. Hahaha.
Vjosa u plandos në makinë,vuri kokën mbi timon e kaq u qetësua sa i erdhi një këputje e madhe. Donte të flinte jo me orë,por me ditë.
- Avni,më fal,më fal,-tha dhe e nisi makinën drejt bulevardit mes zhurmës e borijeve që sot i ndjente si muzikë ëndërrash përzjerë me paracatamol…
Nga Agim XHAFKA
