Nga Petrit F.Zeneli
Më 13-14 korrik 2024, duhet të jemi në Panarit!
Sepse, çuditërisht, 2024-a është vit jubilar për shumë ngjarje historike me rëndësi kombëtare, për Qarkun e Korçës, Panaritin dhe Krahinën e Vakëfeve.
Ne do vemë në Panarit:
Të vendosim buqeta me lule në memorialin kushtuar patriotëve të mëdhenj korçarë, vakëfllinj e kolonjarë, që 110 vjet më parë ngritën aty, në tokat e pushtuara, flamurin kombëtar shqiptar e bënë betimin për të shpëtuar Korçën.
Të ndezim qirinj e lutemi për shpirtin e 450 martirëve panaritas, trebickallinj e treskallinj (në memorialin kushtuar atyre), që 110 vjet më parë u masakruan barbarisht nga andartët grekë.
Të ndezim qirinj e lutemi për shpirtin e gazetares Enkelejda Skënderasi, martirja më e re, që ra aty aksidentalisht në krye të detyrës, 10 vjet më parë (në 100-vjetorin e Masakrës).
Të përulemi me respekt dhe vendosim kurora me lule në lapidarët kushtuar 60 dëshmorëve vakëfllinj të rënë gjatë periudhës së Rilindjes Kombëtare dhe Luftës së Parë Botërore, si dhe 25 dëshmorëve e 4 djemëve panaritas të pushkatuar padrejtësisht gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Të nderojmë 80-vjetorin e aktivitetit intensiv luftarak e patriotik të Çetave, Batalioneve, Brigadave Partizane, si dhe Shtabit të Përgjithshëm të UNÇLSH, që vepruan në Panarit 6-mujorin e parë të vitit 1944.
Ne do vemë në Panarit:
Të bëjmë bilancin e punës tonë 10-vjeçare si Shoqatë Atdhetare-Kulturore, ku do veçonim si një kontribut të palodhur (me kërkesa e ankesa të fuqishme, presion direkt e mediatik, angazhim financiar personal e kolektiv) në realizimin e rrugës Mashkullorë-Panarit, rrugës Panarit-Treskë, Panarit-Grabockë, Pinderas-Ngjilisht etj, Manastirit të Trebickës, Kishës së Treskës e Katundit, një porte model arkitekturor në tyrben e Grabockës, një shtëpie të re për një familje panaritase në nevojë, e deri tek investimi më i fundit, shtrimi me pllaka i oborrit të shkollës.
Me këtë rast, do të shpallim si Nderi i Trevës së Vakëfeve qytetarët, Malfor Nuri, Festim Lami, Turi Dajko, Zoje Pinderi dhe Fondacionin hollandez “Shpresë për Shqipërinë”, për investimin, bujarinë dhe kujdesin e jashtëzakonshëm që kanë treguar për trevën tonë.
Ne do vemë në Panarit:
Të mbështesim e inkurajojmë familjet vendase me bizneset e tyre, të cilat banojnë ende aty; familjet që po ndërtojnë shtëpi të reja e të bukura, e që po kthejnë shpresën e ringjalljes. T’i urojmë sukses e shkëlqim firmës së ujit jetëdhënës “Panariti”, që e kombëtarizoi e ndërkombëtarizoi më tej emrin e këtij fshati.
Por ajo që na bën ne më të veçantë është qënia bashkë, të krishterë, myslimanë e bektashinj, në gëzime e hidhërime (një minutë heshtje të mbajmë edhe për njerëzit e shtrenjtë që na u shkëputën nga gjiri ynë këtë vit, bashkë me kryetarin historik Lutfi Topçiu), pa u ndarë e coptuar në të majtë e të djathtë, ndoshta e vetmja Shoqatë në vend që s’ka rënë pre e “privatizimit” politik, ndoshta dhe ky është shkaku që kemi kaq sukses, edhe pas 25 vjetësh ekzistencë.
Pra, sivjet kemi dhe 25-vjetorin e krijimit të Shoqatës (28 nëntor 1999-2024), gjë e cila na motivon për punë më të mira. Kurse vitin që vjen kemi 520-vjetorin e emrit të Krahinës (Vakëfe), për të cilën do bëjmë një program madhështor dhe do ia rrisim më tej famën Panaritit e Krahinës.
